ថ្ងៃ ពុធ ទី ២៧ ខែ មករា ឆ្នាំ ២០២១

សំណុំ​រឿងក្ដី​តែមួយ​សម្រេច​ខុសគ្នា​ច្រើនដង​​ចុះឡើងៗ​នាំឱ្យ​បាត់បង់​តម្លៃ​នៃ​ការសម្រេច​

​តាម​ការកត់សម្គាល់​ជាក់ស្ដែងបាន​បង្ហាញថា មាន​រឿងក្ដី​មួយចំនួនរវាង​បុគ្គល​និង​បុគ្គល ឬ​រវាង​បុគ្គល​និង​មនុស្ស​មួយក្រុម ដែល​មិនមែនជា​រឿង​ពាក់ព័ន្ធ​
នឹង​ផលប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​របស់​រដ្ឋ ទោះបី​បាននិងកំពុងដោះស្រាយ​នៅ​ស្ថាប័ន​តុលាការ​រួចហើយ​ក៏ដោយ ក៏​ត្រូវបាន​ស្ថាប័នរាជរដ្ឋាភិបាល​(​នីតិ​ប្រតិ​ប​ត្ដិ​)​ប្រមូល​យកមក​ដោះស្រាយ​ជា​សមត្ថកិច្ច តាមរយៈ​ការចេញ​ជា​លិខិត ស​.​ជ​.​ណ របស់​ទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ដ្រី ឬ​ជាសេចក្ដីសម្រេច​ដែរ ។​ ​

ការដោះស្រាយ​រឿងក្ដី​បែបនេះ បើ​អនុលោម​តាម​ប​ញ្ញ​ត្ដិ​មាត្រា១២៨​ថ្មី​(​មាត្រា​១០៩​ចាស់​)​កថាខណ្ឌ​ទី​៣​នៃ​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​នៃ​ព្រះរាជាណា​ចក្រ​កម្ពុជា ដែល​បាន​ចែងថា​​ “​អំណាចតុលាការ​គ្របដណ្ដប់​ទៅលើ​រឿងក្ដី​ទាំងអស់ រួមទាំង​រឿងក្ដី​រដ្ឋបាល​ផង ។ ”​គឺជា​អំពើ​រំលោភបំពាន​ទៅលើ​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​ដែលជា​ច្បាប់កំពូល​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​។​

​លើសពីនេះ​ទៀត មាន​ព័ស្ដុតាង​បាន​បង្ហាញថា នៅក្នុង​រឿងក្ដី​តែមួយត្រូវបាន​រាជរដ្ឋាភិបាល​សម្រេច​ខុសគ្នា​ច្រើនដង​ចុះឡើងៗ (​ឧទាហរណ៍ ម្ដង​សម្រេច​ទទួលស្គាល់​ជា​កម្មសិទ្ធិ ឬ​ប្រគល់ជូន​ តែម្ដង​ទៀត​សម្រេចទទួលស្គាល់​ខ​ជា​កម្មសិទ្ធិ ឬ​ប្រគល់ជូន​ខ​វិញ ខណៈដែល​ និង​​មានវិវាទ​នឹង​គ្នា​) ។​

​ព័ស្ដុតាង​ទីមួយ ៖ សំណុំរឿង​វិវាទ​ដីធ្លី​រវាង​បុគ្គល​ម្នាក់​ឈ្មោះ​កែវ ជីន និង​អាជ្ញាធរ​ភូមិ​ជម្ពូ​វ័ន​ទាមទារ​គ្រប់គ្រង​កាន់កាប់​អចលនវត្ថុ​មួយកន្លែង ឋិត​នៅ​ភូមិ​ជម្ពូ​វ័ន សង្កាត់​ចោមចៅ ខណ្ឌដង្កោ រាជធានី​ភ្នំពេញ ទំហំប្រមាណ​ជាង​៤០០​ម៉ែត្រក្រឡា ត្រូវបាន​ស្ថាប័ន​តុលាការ​ដោះស្រាយ​ឬ វិនិច្ឆ័យ​សេចក្ដី​រួចហើយ ដោយ​សម្រេច​ប្រគល់​ដី​ទំនាស់​ឱ្យទៅ​អាជ្ញាធរភូមិ​ជម្ពូ​វ័ន​គ្រប់គ្រងជា​កម្មសិទ្ធិរួម​ប្រើប្រាស់​ជា​ផលប្រយោជន៍​សាធារណៈ និង​ហាម​ឃាត់​មិនឱ្យ​អាជ្ញាធរ​ផ្ទេរសិទ្ធិ ឬ​លក់ដូរ​ដី​ទំនាស់​ឱ្យទៅ​អ្នកដទៃឡើយ តាម​អំណាច​សាលដីកា​រដ្ឋប្បវេណី​លេខ​១៤១​ចុះ​ថ្ងៃទី​១១​ខែកក្កដាឆ្នាំ​២០០៥​របស់​តុលាការ​កំពូល ។​

​លុះ​ក្រោយមក រាជរដ្ឋាភិបាល​បាន​យក​សំណុំរឿង​ដដែល​នេះ​មក​ដោះស្រាយ​ដោយ​សម្រេច​ប្រគល់​ដី​ទំនាស់​ឱ្យទៅ​បុគ្គល​ឈ្មោះ​កែវ ជីន ជា​អ្នក​ចាញ់ក្ដី​ជា​ស្ថាពរ​នៅ​ស្ថាប័ន​តុលាការ​រួចហើយ បាន​កាន់កាប់​ជាកម្មសិទ្ធិ​ទៅវិញ​តាម​ស្មារតី​លិខិត​លេខ​១៩៦៩​សជណ​ចុះ​ថ្ងៃទី​២៩​ខែវិច្ឆិកាឆ្នាំ​២០០៥ (​លិខិត​ស​.​ជ​.​ណ​)​របស់​ទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ដ្រី ។​

​ព័ស្ដុតាង​ទី​ពីរ ៖ សំណុំរឿង​វិវាទ​ដីធ្លី​រវាង​ប្រជាព​រល​ដ្ឋ​ចំនួន​២១​គ្រួសារ និង​សមាគម​អភិវឌ្ឍន៍​កសិកម្ម​ជាតិ ឋិត​នៅ​សង្កាត់​ប៉ោយប៉ែត ក្រុង​ប៉ោយប៉ែត (​អតីត​ឃុំ​ប៉ោយប៉ែត ស្រុក​អូរជ្រៅ​)​ខេត្ដ​បន្ទាយមានជ័យ ធ្លាប់​ត្រូវបាន​ស្ថាប័ន​តុលាការ​ដោះស្រាយ​វិនិច្ឆ័យ​សេចក្ដី​រួចហើយ ដោយ​សម្រេចទទួលស្គាល់​ដី​ទំនាស់​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​សមាគម​អភិវឌ្ឍន៍​កសិកម្ម​ជាតិ តាម​សាលក្រម​រដ្ឋប្បវេណី​ស្ថាពរ​លេខ​៧៨“​ក​”​ចុះ​ថ្ងៃទី​០៣​ខែវិច្ឆិកា​ឆ្នាំ២០០៤ របស់​សាលាដំបូង​ខេត្ដ​បន្ទាយមានជ័យ ។​

​ក្រោយមក រាជរដ្ឋាភិបាល​បាន​យក​សំណុំរឿង​ដដែល​នេះ​មក​ដោះស្រាយ​ជា​ហូរហែ​ច្រើនដង រួមមាន ៖ លើក​ទី​១ ៖ សម្រេច​ឱ្យ​អនុវត្ដ​ន៍​នូវសេចក្ដីសម្រេច​របស់​គ​ណៈ​កម្ម​ការ​សុរិយោដី​ខេត្ដ​បន្ទាយមានជ័យ លេខ០៨៤​ស្ទួន​ដក​.​គស​ខ​-​ប​ជ​/០៤ ចុះ​ថ្ងៃទី​០៥ខែកក្កដាឆ្នាំ​២០០៤ និង​សម្រេចឱ្យ​ជំរុញ​ការ​អនុវត្ដ​សាលក្រម​រដ្ឋប្បវេណី​ស្ថាពរ​លេខ​៧៨“​ក​”​ចុះ​ថ្ងៃទី​០៣​ខែវិច្ឆិកាឆ្នាំ​២០០៤ របស់​សាលាដំបូង​ខេត្ដ​បន្ទាយមានជ័យ តាម​ស្មារតី​លិខិត​លេខ១៦០​សជណ ចុះ​ថ្ងៃទី​៣១​ខែមករា​ឆ្នាំ​២០០៦​របស់​ទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ដ្រី ។ លើក​ទី​២ ៖ សម្រេច​លុបចោល​ដីកា​លេខ​០៨៤​ស្ទួន​ដក​.​គស​ខ​-​ប​ជ​/០៤ ចុះ​ថ្ងៃទី​០៥ខែកក្កដាឆ្នាំ​២០០៤ របស់​គណៈកម្មការ​សុរិយោដី​ខេត្ដ​បន្ទាយមានជ័យ ជា​អសារ​បង់ តាម​ស្មារតី​លិខិត​លេខ​៧៩៤​សជណ ចុះ​ថ្ងៃទី​២២ខែឧសភា​ឆ្នាំ​២០០៦​របស់​ទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ដ្រី ។ លើក​ទី​៣ ៖ សម្រេចបង្កើត​គណៈកម្មការ​ចម្រុះ​ធ្វើការ​ស្រាវជ្រាវ​ករណី​ទំនាស់​ឡើងវិញ តាមស្មារតី​លិខិត​លេខ​១១៥៧​សជណ ចុះ​ថ្ងៃទី​២៦​ខែកក្កដា​ឆ្នាំ​២០០៦ របស់​ទី​ស្ដីការ​គណៈរដ្ឋមន្ដ្រី ។ លើក​ទី​៤ ៖ សម្រេច​ប្រគល់​ដី​ទំនាស់​ឱ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ ផង និង​សមាជិក​របស់​សមាគម​អភិវឌ្ឍន៍​កសិកម្ម​ជាតិ​ផង តាម​ស្មារតី​លិខិតលេខ​១៨៣៦​សជណ ចុះ​ថ្ងៃទី​២៩​ខែវិច្ឆិកា​ឆ្នាំ​២០០៦​របស់​ទីស្ដីការ​គណៈរដ្ឋមន្ដ្រី ។ លើក​ទី​៥ ៖ សម្រេច​ឱ្យ​អាជ្ញាធរ​ខេត្ដ​ប្រឹងប្រែង​ខិតខំរ​កដី​វាស់វែង​ឱ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ តាម​ស្មារតី​លិខិត​លេខ​៤៦១​សជណ​.​ឧស ចុះ​ថ្ងៃទី​០៣ខែមេសា​ឆ្នាំ​២០០៦ របស់​ទី​ស្ដី​គណៈរដ្ឋមន្ដ្រី ។ លើក​ទី​៦ ៖ សម្រេច​ឱ្យ ក្រសួងមហាផ្ទៃ​ដោះស្រាយ​បញ្ចប់​វិវាទ និង​ឱ្យមាន​ការផ្ដន្ទាទោស​ចំពោះជន​ប្រ​ព្រឹ​ត្ដ​ល្មើស​ក្លែង​សក្ខីកម្ម​ផ្សេងៗ តាម​ស្មារតី​លិខិត​លេខ​៦៤៥​សជណ ចុះ​ថ្ងៃទី​០៩​ខែឧសភា​ឆ្នាំ​២០០៨ របស់​ទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ដ្រី ។ លើក​ទី​៧​ ៖ សម្រេច​​និរាករណ៍​លិខិត​លេខ​៦៤៥​សជណ ចុះ​ថ្ងៃទី​០៩​ខែឧសភា​ឆ្នាំ២០០៨ របស់​ទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ដ្រី​ចោល​ជា​អសារ​បង់ តាម​ស្មារតី​លិខិតលេខ​៦៩៣​សជណ ចុះ​ថ្ងៃទី​២៣​ខែឧសភា​ឆ្នាំ​២០០៨ របស់​ទីស្ដីការ​គណៈរដ្ឋមន្ដ្រី និង​នៅមាន​ស​.​ជ​.​ណ​របស់​ទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ដ្រី​លើក​ទី​៨​ទៀត​។​

​ព័ស្ដុតាង​ទី​បី ៖ សំណុំរឿង​វិវាទ​ដីធ្លី​រវាង​ប្រជាជន​ចំនួន​៤៩​គ្រួសារ​ និង លោក​ឧកញ៉ា ជៀម ផែន ឋិត​នៅ​ភូមិ​កែវផុស ឃុំ​ទំនប់រលក ស្រុក​ស្ទឹងហាវ ខេត្ដ​ព្រះសីហនុ ត្រូវបាន​ស្ថាប័ន​តុលាការ​សម្រេច​ចេញ​ជា​សាលក្រមចំនួន​២ និង​រាជរដ្ឋាភិបាល​សម្រេច​ចុះឡើងៗ​ចេញ​ជាស​.​ជ​.​ណ​ទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ដ្រី​ចំនួន​៧ និងសេចក្ដីសម្រេច​ចំនួន​១ (​សូម​អាន​អត្ថបទ​មានចំណងជើង​ថា ទំនាស់​ដីធ្លី​ដ៏​ក្ដៅគគុក​រវាង​ប្រជាជន​៤៩​គ្រួសារ​និង​សេដ្ឋីឧកញ៉ា ជៀម ផែន )​។​

​មជ្ឈដ្ឋាន​អ្នកច្បាប់​និង​អ្នកវិភាគ​នយោបាយ​ឯករាជ្យ​នៅ​កម្ពុជា បានបញ្ចេញ​ទស្សនៈ​ថា រាជរដ្ឋាភិបាល​គប្បី​ដោះស្រាយ​នូវ​វិវាទ​ទាំងឡាយ​ដែល ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ផលប្រយោជន៍​របស់​រដ្ឋ ដូចជា ដីធ្លី​របស់​រដ្ឋ ព្រៃឈើ​…​។​ល​។ តាមរយៈ​ការចេញ ស​.​ជ​.​ណ ទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ដ្រី ឬ​សេចក្ដីសម្រេច ឬ​អនុក្រឹត្យ​…​។​ល​។ ដោយ​មិនត្រូវ​លូកដៃ​ទៅ​ដោះស្រាយ​នូវ​វិវាទ​ដែលជា សមត្ថកិច្ច​របស់​តុលាការ​បាននិងកំពុង​ដោះស្រាយ​នោះទេ ព្រោះ​វា​ជាការរំ​លោ​ភំ​ពាន​លើ​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា ។ ម្យ៉ាងទៀត ការសម្រេច​ម្ដង​អ៊‌ីចេះ ម្ដង​អ៊‌ី​ចុះ ខុសគ្នា​ត្រឡប់ត្រឡិន​ចុះឡើងៗ​របស់​រាជ​រដ្ឋា​ភិបាល​ក្នុង​រឿង​វិវាទ​តែមួយ នាំឱ្យ​បាត់បង់​នូវ​តម្លៃ​នៃ​ការសម្រេច​របស់​ស្ថាប័ននីតិ​ប្រតិ​ប​ត្ដិ​ទាំងមូល ហើយ​ថែមទាំង​ធ្វើឱ្យ​ខូចខាត​នូវ​ផលប្រយោជន៍​របស់ភាគី​ក្នុង​រឿងក្ដី​ដ៏​ធ្ងន់ធ្ងរ​ទៀតផង ៕

Filed in: Feature, ទស្សនៈនយោបាយ

Recent Posts

Bookmark and Promote!

  • © ២០១៣ រក្សាសិទ្ធិដោយ​សារព័ត៌មាន​ដើមត្នោត.Tel ៖ 011 728 471 / 015 868 753.E-mail ៖ deumtnotnews@gmail.com
    ដើមត្នោត​​ ចាត់ទុក​ជា​រុក្ខជាតិ​និមិត្តរូបជាតិ​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា ដោយ​ព្រះរាជក្រឹត្យ​លេខ នស/រកត/០៣០៥/១៤៩ ចុះថ្ងៃទី២១​ ខែមីនា ឆ្នាំ២០០៥
    ចូលរួម​ការពារ​ និង​ លើក​តម្លៃ​ដើមត្នោត​ ដើម្បី​រក្សា​នូវ​កេរ​ដំណែល​នៃ​មរតក​ធម្មជាតិ​ជានិមិត្តរូប​ជាតិ និង​ ដើម្បី​ការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច​ជាតិ
    Proudly designed by Theme Junkie.